
ความขำในความขม
เหมือนแพร
ตกตะกอน
ฉันเคยดาวน์โหลดหนังสือทดลองอ่านเล่มหนึ่งจากแอป meb ด้วยความอยากลอง แต่เมื่อได้ทดลองดูแล้วกลับรู้สึกหลงใหลในการเล่าเรื่องของนักเขียนคนนี้ยิ่งนัก จนแทบอดใจไม่ไหว จึงรีบอินบอกซ์เพื่อแจ้งความจำนงประสงค์อยากจำจองเล่มนี้ ครั้นหนังสือมาถึงมือ ไม่รอช้า ฉันรีบเปิดอ่านทันที ขณะอ่าน...รู้สึกว่าทุกตัวอักษร ทุกเรื่องราวของบาร์เรสต้ากับลูกค้า หรือ ทุกเรื่องราวของคนกาแฟ มันทำให้เหมือนกำลังอยู่ในเหตุการณ์นั้น ๆ เพราะเทคนิคการเล่าในแต่ละบทนั้นมันคล้ายดั่งละครตอนสองทุ่ม แถมบางบทเธอยังสอดแทรกเกร็ดที่เกี่ยวกับกาแฟเข้าไปในความสนุกสนานนั้น ...ซึ่งทำให้ฉันเผลอยิ้มให้โดยไม่รู้ตัว แล้วเนื้อหาจบลงตรงหน้า 153 มีความสุขใจขณะวางหนังสือลงเล็กนัอย เป็นความสุขที่ทำให้นึกถึงวันนั้นที่ได้จิบกาแฟแก้วแรกของชีวิต กลิ่นหอมกรุ่น รสชาติละมุน และความติดใจในบรรยากาศของคาเฟ่ คล้ายให้ฉันติดมันอย่างงอมแงม ...และฉันอยากจะบอกว่า “หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มแรกของก้องเกียรติที่อ่านจบเพียงไม่กี่วัน”