กะลาลัง

ตกตะกอน

คืออ่านจบแล้ว...ชอบอ่ะะ เอาตามตรงผมเป็นคนสมาธิสั้น เป็นนักเขียนที่จิตไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เป็นนักอ่านที่ไม่มีศักยภาพพอที่จะตั้งจิตอยู่กับตัวอักษรได้นาน ตอนอ่านเล่มนี้...มีบางบรรทัดที่อ่านแล้ว เด็กสมาธิสั้นมีแอบวอกแวกบ้าง แต่พออ่านไปๆ นักเขียนกลับตบหน้านักอ่านให้อ่านต่อ แล้วเอาปากกาทิ่มๆๆ ตรงหัวใจ จนจุกอก หลายเรื่องที่ทำให้จุกอก เมียพม่าแล้วหนึ่ง ... กอดพระจันทร์แล้วสอง ... **และอีกอย่างที่สัมผัสได้ เรื่องราวดูคล้ายจะเกิดในชุมชมเดียวกัน ซึ่งโคตรจะคม .. ไปหาอ่านมาซะ