See you โปรดไว้อาลัย และระลึกถึง

ตกตะกอน

เรื่องราวของไล่เจี้ยนโย่วที่สูญเสียเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวอย่างติงอาไป แต่เขายังมองเห็นติงอาอยู่ทุกที่กับเขาเสมอ เรื่องราวบอกเล่ามิตรภาพของเด็กหนุ่มสองคนที่ใช้ชีวิตประสาเด็กวัยรุ่ยมัธยมทั่วไป จนกระทั่งติงอาได้จากไป แต่ไล่เจี้ยนโย่วยังคงมองเห็นติงอาอยู่กับเขาเสมอ แต่ติงอากลับไม่ยอมพูดคุยกับเขา ติงอาสื่อสารกับเขาผ่านภาษามือ การสูญเสียเพื่อนสนิททำให้ไล่เจี้ยนโย่วได้มีโอกาสได้ทำความรู้จักและเข้าใจเพื่อนสนิทที่จากไปในมุมที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ผ่านรุ่นพี่อย่างอาฮ่าวที่ตกอยู่ในสภาวะความรู้สึกเดียวกับอาติง *** เนื้อเรื่องเรียบง่าย เล่าผ่านชีวิตประจำวันของไล่เจี้ยนโย่ว ที่ต้องเผชิญกับความสูญเสีย สู่การก้าวผ่านเพื่อเข้าใจและยอมรับในการสูญเสีย  ทุกการตัดสินใจมีเหตุและผลถึงแม้เราจะไม่รู้แต่เราก็มีหน้าที่แค่ยอมรับและเคารพการตัดสินใจของผู้กระทำ  การแสดงออกว่าคนคนหนึ่งที่จากไปสำคัญแค่ไหน อาจจะไม่ได้มีแค่ความเสียใจ เพราะไม่มีคนที่จากไปคนไหนอยากให้คนข้างหลังต้องเสียใจ และนำความเสียใจนั้นมาทำร้ายตัวเอง เราอาจจะแสดงความสำคัญต่อคนที่จากไปด้วยการคิดถึงสิ่งดีๆที่มีร่วมกัน ระลึกถึงกันเป็นครั้งคราวในตอนที่เราเหงา เขาจะมีตัวตนอยู่ในหัวใจและความทรงจำของเราเสมอ แม้คนจากไปสำคัญแค่ไหน แต่คนที่ยังอยู่สำคัญยิ่งกว่า ชอบพาร์ทที่พี่ชายคุยกับไล่เจี้ยวโย่วมาก พี่ชายมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของน้องชายมาตลอดแต่ไม่รู้จะเริ่มพูดมันออกมากับน้องชายยังไง คอยตาม คอยสังเกต แต่เรื่องบางเรื่อง การเริ่มพูดสิ่งที่อยู่ในใจเป็นเรื่องยาก โดยเฉพาะเรื่องการสูญเสีย ชอบประเด็นของการใช้ภาษามือ เพราะบางเรื่องในใจก็ยากที่จะพูดมันออกมา การใช้ภาษามือเป็นทางเลือกหนึ่งที่ใช้ในการสื่อสารแทนคำพูดได้