ยอดนักสืบอาเคจิ โคโกะโร

ตกตะกอน

ภาพรวม: เป็นหนังสือที่ให้บรรยากาศหลอน ๆ คล้ายอ่านงานของเอ็ดการ์ อัลลัน โพ (คนที่เป็นไอดอลของรัมโป ได้กลิ่นอายมาค่อนข้าง) เป็นงานอ่านแล้วรู้สึกได้ใช้สมองเยอะมาก ถ้าเคยอ่านงานของรัมโปมาก่อนมา จะพอเดาได้เองว่าคนร้ายมีแนวโน้มจะเป็นใคร แรงจูงใจยังไง มันมีแพทเทิร์นของมันอยู่ และที่โดดเด่นคือรัมโปเก่งในเรื่องการบรรยายภาพที่สยดสยองมาก  มุมมองที่ได้อ่านมา: นี่เคยอ่านงานรัมโปมา 1 เรื่อง (รวมเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2) อ่านแล้วสามารถรู้ตัวคนร้ายได้ก่อนเฉลย แต่ยังไม่ถึงขั้นอ่านต้นเรื่องแล้วรู้เลย เพราะว่ากำลังเก็บข้อมูลแพทเทิร์นการเขียนของรัมโปอยู่ และตอนนี้สรุปได้แล้วว่า 1.แรงจูงใจไม่ปกติ 2.ชอบปั่นให้คนสงสัยตัวละครนึงเป็นพิเศษ (และคนนั้นจะไม่ใช่ ตอนนี้ได้แนวทางรอบต่อไปแล้วว่า รอบที่ 3 จะเดาคนร้ายยังไงให้ไวขึ้น) 3. คดีฆาตกรรมจะเหมือนกับเวทมนตร์  แต่ที่ตลกคือ นี่ไปดันไปเข้าใจจุดประสงค์ของคนร้ายเฉยว่าทำไมถึงวางตำแหน่งเหยื่อแบบนั้น (แล้วเฉลยตรงกับที่คิดอีก) มันเลยมาสงสัยว่า หรือเราจะ ...