Infinite Sorrow หากลืมตาจะเห็นฟ้าผ่าเป็นห่ารัก

เรื่องราวของฟ้า เด็กที่เกิดมาในความครอบครัวที่ไม่ได้อบอุ่น พ่อแม่มักมีปากเสียง มีสงครามกลางบ้านกันอยู่เสมอ และฟ้าก็เป็นบุคคลที่ได้รับผลกระทบจากสงครามของครอบครัว เขาไม่เคยเห็นพ่อแม่แสดงความรักต่อกัน เขาไม่รู้ว่าคนรักกันต้องแสดงออกแบบไหน แต่เขาก็ยังคงโหยหาความรัก โหยหาความสวยงามของโลกใบนี้ จนกระทั่งเขาได้พบกับป้อง รักแรกและรักเดียวของเขา เป็นรักแสนสั้นที่ติดตรึงอยู่ในใจตลอดไป เมื่อป้องจากไปตลอดกาลไม่กลับมา การสูญเสียความรักเดียวของเขาไป ทำให้ชีวิตฟ้าพังทลายลง เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเพียงศพที่ยังหายใจ เน่าเฟะ รอวันจมหายไปจากโลกใบนี้ —* เรารู้สึกได้ว่าทุกคนมีความรักอยู่ในใจเสมอไม่ว่าจะรูปแบบใด ต่อสิ่งใด คน สัตว์ สิ่งของ อยู่ที่เราจะแสดงมันออกมาในรูปแบบไหน จุดเริ่มต้นของความพังทลายมันมาจากความรักในครอบครัว ความรักที่แม่ไม่ได้รับจากพ่อ แม่ขาดรัก โหยหารัก แม่อยากได้รับความรักแต่แม่แสดงออกความรักไม่เป็น แม่เกรี้ยวกราด หงุดหงิด ใช้กำลัง วาจา ศีลธรรมในสังคม ข่มลูกเสมอ เพื่อให้ลูกอยู่ในโอวาส เพื่อให้ลูกไม่จากตัวเองไป แต่การแสดงความรักผิดๆมันทำให้ลูกไม่รู้สึกถึงความรักของแม่ เขารู้สึกเป็นส่วนเกิน เป็นบาดแผลของแม่ และไม่ถูกรัก ทำให้เขาโดยหาความรักจากที่อื่น จนได้เจอกับรักแรกและรักเดียวของเขา เขาไม่เคยเอ่ยคำว่ารักออกไปเลย เพราะไม่รู้ว่าต้องแสดงออกแบบไหนให้อีกฝ่ายรู้ว่ารัก เมื่อสูญเสียรักแรกไปตลอดกาล เขาติดอยู่ในเหตุการณ์การสูญเสียนั้น รักแรกตามหลอกหลอน เห็นเขาอยู่เสมอ เพราะรู้สึกผิดในใจที่ตัวเองขี้ขลาดเกินกว่าจะเอื้อมมือออกไปช่วยรักแรกของตัวเอง *— favorite part** ชอบบทที่แม่นั่งรอลูกกินข้าว ในวัยกลางคนที่เรามีแรง เราแบกรับทุกสิ่งโดยตัวคนเดียว ความเครียด ความยากลำบาก โดยไม่ปริปากบอกใครออกไป เราเกี้ยวกราดเพื่อให้ดูน่าเกรงขาม ให้ลูกรักและเคารพเรา จนลูกเอาใจออกห่าง แต่ในวันที่เขาแก่ลง เขาไม่มีเรี่ยวแรงที่จะโกรธเกรี้ยวชีวิตและเอาไปลงที่คนอื่นอีกแล้ว แม่วางอารมณ์หลายๆอย่างลงและพูดในสิ่งที่คิดออกมา มันให้เกิดความเข้าใจกันในครอบครัวมากยิ่งขึ้น