รีวิว หางของเบอร์นา โดย กุนจิ นานาเอะ — บันทึกการอ่านของ นัทธ์ — บ้านนักอ่าน
หางของเบอร์นา
กุนจิ นานาเอะ
😄สนุก/เพลิน🥰อบอุ่นหัวใจ🥹ซึ้ง/ประทับใจ
FictionChildren's
อ่านจบ · 2008ประเทศ · ไทยภาษา · ไทย
ตกตะกอน
“มิตรภาพอันอบอุ่นสดใสระหว่างคนตาบอดกับสุนัขนำทาง
หนังสือยอดนิยมจากชีวิตจริง ที่เรียกรอยยิ้มและน้ำตาจากนักอ่านทุกวัย”
หางของเบอร์นา เป็นหนังสือจากเรื่องจริงที่อ่านจบแล้วทั้งซาบซึ้ง เศร้าใจ และทึ่งไปพร้อมกัน เป็นเรื่องของความผูกพันระหว่างหญิงตาบอดคนหนึ่งกับสุนัขนำทางผู้ไม่ได้เป็นเพียงผู้ช่วยในการเดินทาง หากยังเป็นสมาชิกคนสำคัญของครอบครัว
เรื่องย่อ
*กุนจิ นานาเอะ สูญเสียการมองเห็นอย่างสิ้นเชิงเมื่ออายุ 27 ปี แม้เธอจะแต่งงานกับชายผู้พิการทางสายตาเช่นกัน แต่ทั้งคู่ยังมีความฝันอยากมีลูกด้วยกัน ปัญหาคือสามีของเธอใช้ไม้เท้าในการเดินทาง ขณะที่นานาเอะเองก็เพิ่งสูญเสียการมองเห็นและยังปรับตัวกับชีวิตใหม่ได้ไม่เต็มที่ การจะเลี้ยงดูลูกเล็กเพียงลำพังจึงเป็นเรื่องยากยิ่ง และทั้ง ๆ ที่นานาเอะเคยกลัวและไม่ชอบสุนัขจากประสบการณ์ในวัยเด็ก เธอกลับตัดสินใจรับ
เบอร์นา
* สุนัขจูงคนตาบอดเข้ามาใช้ชีวิตร่วมกัน เบอร์นาจึงกลายเป็นเสมือนลูกสาวคนโตของครอบครัวกุนจิ ผู้เขียนดำเนินเรื่องตั้งแต่ช่วงการฝึก การปรับตัวเข้าหากัน การเดินทาง การช่วยเหลือในชีวิตประจำวัน ไปจนถึงการที่เบอร์นามีส่วนร่วมในการดูแลลูกของครอบครัวตลอดเวลา 13 ปี ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดำเนินไปด้วยความไว้วางใจ การพึ่งพา และความรัก จนกระทั่งถึงวันที่เบอร์นาต้องจากไปตามวัย
ความเห็นหลังอ่าน
เสน่ห์ของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่ความจริงใจและความอบอุ่นของเรื่องเล่า นานาเอะไม่ได้เพียงเล่าว่าสุนัขนำทางช่วยคนตาบอดเดินทางได้อย่างไร แต่ทำให้เห็นว่าการอยู่ร่วมกันระหว่างคนกับสุนัขต้องอาศัยการเรียนรู้ การสื่อสาร และความเข้าใจซึ่งกันและกันมากเพียงใด อ่านแล้วซึ้งกับความผูกพันระหว่างนานาเอะและเบอร์นา เศร้าในช่วงเวลาที่ต้องเผชิญการจากลา และทึ่งในความสามารถ ความซื่อสัตย์ รวมถึงวินัยในการทำหน้าที่ของสุนัขตัวหนึ่ง เบอร์นาไม่ใช่เพียงสัตว์เลี้ยงหรือเครื่องมือช่วยเหลือ หากเป็นเพื่อนร่วมชีวิตที่คอยมอบอิสระและความมั่นใจให้เจ้าของ อีกประเด็นที่น่าสนใจคือภาพของสังคมญี่ปุ่นต่อผู้พิการทางสายตา แม้ในระยะแรกจะยังมีข้อจำกัดและความไม่เข้าใจ คนทั่วไปจำนวนไม่น้อยไม่ยอมรับให้สุนัขนำทางเข้าไปในสถานที่ต่าง ๆ แต่นานาเอะอดทนพูดคุย อธิบาย และทำให้ผู้คนเห็นว่าสุนัขนำทางมีความสำคัญต่อชีวิตคนตาบอดอย่างไร เธอพาเบอร์นาไปส่งลูกถึงห้องเรียน พาเข้าสถานที่สาธารณะ และแม้เมื่อเบอร์นาแก่จนทำหน้าที่นำทางได้ไม่เหมือนเดิม นานาเอะก็ยังเลือกดูแลและอยู่เคียงข้างสุนัขผู้เคยดูแลเธอมาตลอด ความสัมพันธ์นี้จึงไม่ได้ตั้งอยู่บนประโยชน์ฝ่ายเดียว แต่เป็นความรักและความรับผิดชอบที่มีต่อกันจนถึงที่สุด
ชื่อเรื่อง
หางของเบอร์นา
มีความหมายอย่างน่ารัก เพราะเบอร์นาแสดงอารมณ์และความรู้สึกผ่านการกระดิกหาง นานาเอะซึ่งมองไม่เห็นจึงรับรู้ได้จากสัมผัส เสียง และจังหวะการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ นั้นเอง
หางของเบอร์นา
จึงเป็นหนังสือที่ให้ทั้งความประทับใจและความเข้าใจต่อชีวิตของผู้พิการทางสายตา รวมถึงบทเรียนเรื่องความไว้วางใจ มิตรภาพ และการตอบแทนความรัก เหมาะสำหรับคนรักสุนัข และผู้อ่านที่อยากสัมผัสเรื่องจริงอบอุ่นหัวใจสักเรื่องหนึ่ง
สำนักพิมพ์: JBook ในเครือ Bliss