นาคาร้องไห้

ตกตะกอน

ชีวิตคนอีสานสมัยใหม่ผ่านมุมมองที่ถวิลหา คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่ คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ยังเลือนลางในความทรงจำ อ่านแล้วอยากร้องไห้เพราะคิดถึงจริงๆ  ทุกคนที่รักเราจากไป พร้อมอดีตที่แสนสุข ทุกวันนี้ฝนตกทีไร เสียงกบเขียดอึ่ง เสียงแมลง เสียงฟ้าร้อง ยังจำความอุ่นของผ้าห่มได้ ภายในมุ้งแม้จะเก่า แต่ก็อบอุ่นที่สุดที่มีพ่อกับแม่อยู่สองข้าง หลับอย่างเป็นสุขในบ้านของเรา มุ้งของเรา พี่ชาย พี่สาวที่เรารักก็ยิ้มแย้มยินดีที่น้องชายคนนี้ไม่งอแง  คิดถึงทุกคนเมื่อได้อ่านเรื่องสั้นเล่มนี้ ลองอ่านดูนะครับ