ลำนำคีรีมีแมกไม้ เล่ม 1

[TW วาย, ไม่เข้าโคม] นิยายวายจีนแนวการเมือง ช่วงราชวงศ์จิ้นเสื่อมอำนาจ สี่แคว้นใหญ่เหลียง อิ่ง เจิ้ง ไต้เฝ้ารอวันที่สายเลือดสุดท้ายของโอรสสวรรค์สกุลจีจะตายจากเพื่อขึ้นเป็นเจ้าแผ่นดินโดยชอบธรรม พวกเขาไม่เกรงกลัวโอรสสวรรค์แต่ยังมีแคว้นยงที่อยู่นอกด่านทางเหนือ ยงอ่องคือคนสกุลจือ อดีตตระกูลแม่ทัพของสกุลจีที่ทรยศยกตนเป็นเจ้าแดนเหนือ สกุลจือปราบอนารยชนแดนเหนือปกครองเป็นหนึ่งและชิงด่านอวี้ปี้กวานไปได้ เหล่าผู้นำสี่แคว้นจึงจัดประชุมพันธมิตรเพื่อรับมือกับกับแคว้นยง แต่กลับกลายเป็นวันเพลงพิณก้องใต้หล้า เกิ่งยวนคือมือสังหารของสกุลจือที่แฝงอยู่ข้างตัวเหลียงอ๋องปี้เจี๋ยถึง 7 ปี ผู้ใช้กระบี่ดำปลิดชีพตัวแทนแคว้นทั้งสี่ ภารกิจอันยิ่งใหญ่เพื่อแคว้นยงทำให้เกิ่งยวนเหลือเพียงชื่อในฐานะมือสังหารแห่งใต้หล้า ทำให้อำนาจของสี่แคว้นเสียสมดุล นำไปสู่ไฟสงครามทั่วแผ่นดินเสินหนง หนี้เลือดของคนนับแสนทำให้ผู้คนโกรธแค้นสาปแช่ง ทว่าพวกเขาไม่รู้ว่าเกิ่งยวนมีทายาทสืบสายเลือด... ตั้งแต่จำความได้ โลกของเจียงเหิงคือคฤหาสน์สกุลเจียง มีเพียงเจาฮูหยิน มารดาผู้เจ็บป่วยดุร้าย กับท่านยายเว่ยที่เป็นใบ้ ตั้งแต่มารดาพบว่าเขามีความสามารถผ่านตาไม่ลืม มารดาก็เคี่ยวกรำให้เขาอ่านตำราไม่ให้สัมผัสสิ่งอื่น จนเมื่อเขาอายุ 7 ปี ขอทานน้อยเกิ่งสู่มาเยือนบ้านเขา ในมือเกิ่งสู่ตคือกระบี่ดำและจี้หยกครึ่งเสี้ยวที่มารดาเห็นก็โกรธจนแทบเสียสติ เจียงเหิงไม่ใช่คนโง่ เมื่อจับความมาปะติดปะต่อกันก็รู้ว่าเกิ่งสู่คือพี่ชายต่างมารดาของเขา และบิดาเขาคือเกิ่งยวน โลกปิดตายของเจียงเหิงค่อยๆเปลี่ยนไป จนถึงวันที่ทหารแคว้นอิ่งตีเมืองสวินตงแตก เจียงเหิงจึงได้เห็นโลกกว้างครั้งแรก โลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายของสงคราม ขณะที่เจียงเจา มารดาของเจียงเหิง ยอดฝีมือผู้ครอบครองกระบี่จันทร์เวหากับสหายมือสังหารเซี่ยงโจวออกไปลอบสังหารแม่ทัพอิ่งเพื่อปกป้องเมืองสวินตง บ้านสกุลเจียงกลับถูกชาวบ้านผู้ละโมบลอบวางเพลิง เจียงเจาก็มีศักดิ์ศรี ทำคุณบูชาโทษคือคนโง่ ทำร้ายบ้านข้าลูกข้าแล้วยังกล้าใช้ของเหลือมาตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต ข้าไม่ขอลดเกียรติตกลงด้วย แม่ลูกสกุลเจียงที่’สิ้นเนื้อประดาตัว’ จึงร่อนเร่สู่ลั่วหยาง ต่อมาเจียงเจาที่อาการป่วยกำเริบไม่สามารถร่วมทางได้ จำต้องแยกจากสองพี่น้องไปรักษาตัวกับหมอเทวดาที่แคว้นเยวี่ย สองพี่น้องเดินทางไปลั่วหยางเพื่อหาที่พึ่งจากสหายเก่าของเจียงเจาคือโอรสสวรรค์ผู้ไร้อำนาจจีสวิน ชีวิตที่พลิกคว่ำหน้ามือเป็นหลังมือ จากหนึ่งคุณชายกับหนึ่งลูกนักฆ่า ต้องตกเข้าสู่วังวนของอำนาจและสงคราม ถ้าจะนับว่าองค์แรกคือบทนำ ก็คงจะประมาณนี้ค่ะ ขึ้นชื่อว่าอ.เฟยเทียนเย่เสียง ไม่เคยทำให้ผิดหวังกับแนวชิงบัลลังก์สุดเข้มข้น แซ่บกระจาย ขมไม่คาย กลืนน้ำตาก็ต้องอ่านต่อ ฟันฝ่าไปกับเหล่าตัวละครเพื่อไปถึงความสุขที่คาดหวัง ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นเช่นนั้น แต่อ.ก็เคยทำให้เราผิดคาดเช่นกัน ต้องบอกว่าไม่ไว้วางใจค่ะ เจ็บแล้วจำคือเรา แต่เห็นงานเขาก็หยิบมาอ่านอยู่ดีก็คือเราค่ะ 555 ถ้าใครชอบอ่านแนวชิงบัลลังก์เข้มๆ รับได้กับความวาย(ไม่เข้าโคม) ก็ขอผายมือเชิญค่ะ ของดีที่ควรเปิดใจ *หลังจากตรงนี้คือสรุปเล่ม 1+หวีด+มีสปอย* เจียงเหิงกลายป็นเจ้ากรมอาลักษณ์ที่อายุน้อยที่สุดของลั่วหยาง เกิ่งสู่ได้เป็นทหารองครักษ์เพื่อปกป้องเจียงเหิงและโอรสสวรรค์ สามปีผ่านไปเกิ่งสู่เริ่มเป็นเด็กหนุ่ม แต่เจียงเหิงยังเป็นเด็กชายตัวน้อย ทั้งยังรูปงาม ผิวขาว ตัวบาง เกิ่งสู่เริ่มเกิดความรู้สึกแปลกๆแถมกระบองน้อยยังอึดอัดอยากระบาย ขณะที่เขาพยายามเอ็นดูน้องชายอย่างที่ควรเป็น ลูบหัวไล้ผมเหิงเอ๋อร์ เจ้าเด็กดันตอบแทนด้วยการลูบหัวล่างเขาเล่น ให้ตายเถอะ! ขณะที่เกิ่งสู่ก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกแปลกใหม่นี้คืออะไร ก็บังเอิญไปเห็นจ้าวเจี๋ยกับจีสวินรบกันอยู่ในคลังอาวุธ เกิ่งสู่ดูเบิกเนตร แต่เจียงเหิงคือ กระบองแม่ทัพใหญ่มาก เขาทรยศแทงจีสวิน ชวยดวย 555 ความสงบที่ผ่านมาเป็นเพียงความสงบก่อนพายุ สุดท้ายสี่แคว้นใหญ่ก็บุกลั่วหยางเพื่อชิงตัวจีสวินเป็นป้ายเบิกทางขึ้นเป็นกษัตริย์ จีสวินและจ้าวเจี๋ยรู้ว่าเหลือเพียงคนทางเดียวที่จะยั้งไม่ให้แผ่นดินสิ้นเพราะสงครามใหญ่ คืออย่าให้มีผู้ชนะ แต่เจียงเหิงกับเกิ่งสู่ยังมีทางรอด พวกเขาคือผู้ที่จีสวินเลือกจะฝากความหวังสุดท้ายไว้ จึงมอบลัญจกรทองคำ หลักฐานของอำนาจโอรสสวรรค์ให้เจียงเหิง เมื่อถึงวันที่พบคนที่เหมาะสม จงเป็นตัวแทนของข้า มอบฐานะโอรสสวรรค์ให้แก่คนผู้นั้น ส่วนเกิ่งสู่สิ่งสำคัญมีเพียงเหิงเอ่อร์ แผนการที่วางไว้เพื่อจะพาเหิงเอ๋อร์หนี กลับผิดพลาด ทำให้เกิ่งสู่ถล่มหิมะฝังกลบเจียงเหิงไปพร้อมทหารศัตรุนับแสนด้วยมือตนเอง เจียงเหิงไม่รอด เกิ่งสู่ก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ หันลูกศรแทงอกตัวเองเพื่อปลิดชีพ ฉากนี้เราแทบทุบโต๊ะ แค่คุยแผนกันดีๆไม่ได้ ถ้าเจียงเหิงรู้แผนถล่มหิมะคงไม่ผิดแผนแบบนี้ ส่วนฉากสุดท้ายในวังลั่วหยางนั่นอ่านไปใจโหวงไปหมด อย่างน้อยก็ได้ไปด้วยกันอย่างมีศักดิ์ศรี กุ่ยเซียนเซิงกับหลัวเซวียนมาถึงช้าไป เซี่ยงโจวพลีชีพปกป้องเจียงเหิงจากหิมะถล่มไว้ได้ กุ่ยเซียนเซิงพาเจียงเหิงขึ้นเขาชางซานที่ตั้งของสำนักเสวียนอู่ ที่นั่นเจียงเหิงฟื้นขึ้นมาก็ต้องรับความโกรธเกลียดของหลัวเซวียน เพราะเซี่ยงโจวสละชีวิตเพื่อเขา เจียงเหิงยืนอยู่ได้เพราะความหวังเสี้ยวเล็กๆไว้ว่าเกิ่งสู่จะยังมีชีวิตอยู่ จนกว่าจะได้เห็นกับตา จนกว่าจะไม่มีโอกาสให้ตามหาอีก และเขายังต้องทำหน้าที่ที่จีสวินมอบให้ หาผู้ที่จะรวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง คืนความสงบสู่ใต้หล้า เราแอบคิดว่าเถ้ากระดูกที่หลัวเซวียนเอามาให้น่าจะเพื่อปลุกสติเจียงเหิง อาจจะเป็นของเซี่ยงโจว เพราะคนอื่นเขาคงไม่ลดตัวไปเผากระดูกเอาไปลอยอังคารให้ กระบี่ดำที่หย่อนลงทะเลสาบพร้อมลัญจกรทองคำ ก็ไม่ใช่เพราะสิ้นหวัง แต่เพื่อปล่อยวางความยึดติด หากเขาหาผู้ที่ควรเป็นเจ้าของมันเจอค่อยกลับมางม หากไม่ ทะเลสาบบนเขาชางซานก็เหมาะกับการหลับไหล เหตุการณ์ลั่วหยางแตก ทั้งสี่แคว้นใหญ่และแคว้นยงล้วนเสียหายไม่น้อยและถอยทัพ เกิ่งสู่ที่รอดชีวิตรอดชีวิตถูกจับเป็นเชลย เกิ่งสู่เองก็กอดความหวังว่าเจียงเหิงจะรอดชีวิต จึงคิดจะหลบหนีออกจากค่ายทัพยง แต่บังเอิญพบจือฉงเปิดช่องว่าง เกิ่งสู่จึงทุ่มสุดตัวคิดจะเด็ดหัวหน้าศัตรู แต่ประสบการณ์ก็ยังไม่สู้จือฉง ดวงตาและวิชาที่คุ้นตาทำให้จือฉงนึกออกว่าเกิ่งสู่คือลูกชายเกิ่งยว จือฉงจึงรับเกิ่งสู่เป็นบุตรบุญธรรมทดแทนคุณเกิ่งยวน ให้เกิ่งสู่ครองหยกหยินเป็นว่าที่แม่ทัพ หยกหยางสืบทอดให้แก่ไท่จื่อหลง หวังให้'สองพี่น้อง' นำมาสกุลจือและแคว้นยงปกครองใต้หล้า 5 ปีผ่านไป เจียงเหิงสำเร็จวิชาสำนักเสวียนอู่ ครอบครองกระบี่ร้อยรัดดรรชนี แบกรับชะตากรรมยิ่งใหญ่ที่จีสวินฝากไว้เดินทางไปพบคนที่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของโอรสสวรรค์คนต่อไปคือไท่จือหลิงแห่งแคว้นเจิ้ง ทว่าไท่จื่อหลิงเมื่อทราบว่า'หลงเหิง'เป็น'มือสังหาร'จากสำนักเสวียนอู่ กลับใช้ชีวิตคนลี้ภัยสงครามกว่าแสนคนเป็นเงื่อนไขแลกเปลี่ยนกับภารกิจลอบสังหารจือฉง เกิ่งสู่กลายเป็นองค์ชายจื่อเหมี่ยว องค์ชายแห่งแคว้นยงผู้เก่งกาจเชี่ยวชาญการรบ นำพาไท่จื่อหลงออกรบลงใต้เพื่อเข้ายึดครองชัยภูมิในแผ่นดินเสินหนงครั้งแรกที่เมืองซื่อเซียน เมืองที่เป็นพื้นที่ปกครองของสกุลจี ไม่เคยขึ้นกับแคว้นใดมาก่อน เกิ่งสู่นำทัพเข้าสู่เมืองซื่อเซี่ยนอย่างราบรื่นเกินไป เพราะเจ้าเมืองเปิดประตูตอนรับ'ท่านแม่ทัพม้า' เข้าเมือง เบื้องหลังการเล่นหมากรุกของเจ้าเมืองกับเกิ่งสู่ ถ่ายทอดวิธีการอยู่เป็นในสงครามของเมืองซงเซี่ยน เตือนสติเกิ่งสู่ไม่ให้บุ่มบ่ามชิงเมือง และปกป้องประชาชนในเมืองได้ในเวลาเดียวกัน กิ่งสู่จึงไม่สามารถยึดเมืองยึดคนซงเซี่ยนได้ ก็ได้แต่พาทัพยงตีลั่วหยาง สองพี่น้องจือหลงตจือเหมี่ยวลำพองเกืนไป พวกในด่านเป็นปัญญาชนรู้จักวางแผน เบื้องหน้าแคว้นเจิ้งแคว้นเหลียงไม่ถูกกันแต่สองแคว้นนี้กลับร่วมมือกันวางกองทัพแยกกันที่ช่องแคบเขาหลิงซาน ตัดกองทัพเสริมแคว้นยง เกิ่งสู่เองยังเคยใช้กลยุทธ์นี้ฝังเจียงเหิงจมหิมะกับมือแท้ๆ กลับพลาดท่าแบบเดียวกัน จิตใจที่ฝืนตอบแทนสกุลจือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตออกรบให้ ไม่ได้จุดประกายไฟของชีวิตให้เกิ่งสู่ เขายังคงอยู่แต่เหมือนตายไปนานแล้ว แผนจัดการจือฉงของไท่จื่อหลิงกับหลัวเหิง เป้าหมายแท้จริงคือการลอบสังหารจือฉง เจียงเหิงอาจจะได้พลีชีพตามรอยบิดา ไท่จื่อหลิงก็พยายามชดเชยให้เจียงเหิงอย่างมากที่สุดเท่าที่เขามอบให้ได้ หากหญิงงามชายใดก็ไม่ต้องใจท่าน ตัวข้าไท่จื่อหลิงก็ยินดีมอบความสุขสมให้ท่านด้วยตัวเอง ดิฉันสัมผัสได้ว่ามีคนจะเนียนค่ะ ไท่จื่อหลิงนั่นแหละถูกใจหลัวเซียนเซิงคนงามผู้ใสบริสุทธิ์เองหรือเปล่าคะ! จบเล่ม 1 ไว้ที่ฉากหวาดเสียวแท้ ความสัมพันธ์ของตัวละครก็เริ่มเยอะ และเริ่มทำให้ต่อมนักสืบของเราทำงานแล้ว ขอแยกทดไว้ก่อน - แม่ทัพจือสถาปนาตัวเองเป็นเจ้าแคว้นยง เกี่ยวดองกับสกุลเจียง(น่าจะจากแคว้นเยวี่ย ซึ่งไม่ได้อยู่ใน 4 แคว้นใหญ่ที่ตีกันไปมา) เจียงไทเฮาเป็นมารดาของจือหลางที่เสียไปแล้ว จือฉง องค์หญิงจือหลิง ส่วนเจียงเจากับเจียงฉิง เป็นหลานที่เป็นญาติห่างๆในสกุลเจียงของเจียงไทเฮา เจียงฉิงแต่งกับจือหลาง จือหลางป่วยตายตอนอายุ 27 เจียงฉิงตรอมใจตายตาม สองคนเคยมีบุตรชื่อจือเหวินแต่เล่ากันว่าตายตั้งแต่เด็ก (ไม่มียืนยันชัดเจน) **จือเหวินคือเจียงเหิงรึเปล่า *ลูกของน้องสาว อาจจะเกี่ยวข้องกับการเมืองในแคว้นยง เจียงเจาย่อมปกป้องและช่วยปิดฐานะ *เซี่ยงโจวบอกว่าเจียงเหิงหน้าเหมือนเจียงฉิงมากกว่า และเจียงเจาจงใจปิดบังเรื่องเจียงฉิง ลำดับเวลาที่ดูแปลกๆ ต้องเรียงดีๆ คือ เกิ่งยวนรับภารกิจลอบสังหารจากใคร ตาบอดตั้งแต่เมื่อไหร่ เกิ่งยวนเป็นพ่อของเจียงเหิงจริงๆหรือ (เนี่ยซีไม่เคยเห็นตาของเกิ่งยวน เจียงเจาเคยเห็น=เกิ่งยวนกับเจียงเจาต้องรู้จักกันมาก่อนเนี่ยซีจะมาเป็นสาวใช้ของเจียงเจา) - 9+ ปี เกิ่งยวนได้รับภารกิจลอบสังหารจากจือหลาง(หรือจือฉง) แล้วแทงตาตัวเองจนบอดก่อนจะไป ก่อนจากไป เขาสู่ขอเจียงเจาตัดหน้าจือฉง และคนสกุลจือตกลง แสดงว่านี่คือการชดเชยที่สกุลจือมีต่อเกิ่งยวน เพราะรู้ว่าภารกิจนี้เกิ่งยวนจะไปตาย *เกิ่งยวนแทงตาตัวเองเพื่ออะไร 1) เพื่อลดความระแวงของเหลียงอ๋อง นักดีดพิณตาบอดจะเป็นอันตรายอะไรได้ 2) ดวงตาของเกิ่งยวนโดดเด่นมาก อาจมีคนเห็นแล้วจำได้ว่าเขาคือมือสังหาร - ดังนั้นควรเริ่มด้วย เกิ่งยวน เจียงเจา และเนี่ยซี สาวใช้ที่ถูกเลือกให้ติดตามเจียงเจา เดินทางสู่แคว้นเหลียง - 9 ปีก่อน เกิ่งยวนทำให้เนี่ยชี สาวใช้ของเจียงเจาตั้งครรภ์เกิ่งสู่ เจียงเจาไม่เคยรู้มาก่อน แปลว่า 9 ปีก่อนเจียงเจาต้องแยกจากเกิ่งยวนและเนี่ยซีไป ไปทำอะไร? - 8 ปีก่อน จือฉงที่ชอบเจียงเจาแต่แห้ว แต่งงานกับธิดาชนเผ่าเฟิงหรง มีลูกคือจือหลง - 7 ปีก่อน = ปีที่เจียงเหิงเกิด จือหลางป่วยตาย เจียงฉิงตรอมใจตายตาม ภรรยาของจือฉงป่วยตาย เกิ่งยวนลอบสังหารสำเร็จ *แล้วจือเหวินที่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็กตายเมื่อไหร่ ตายยังไง? เจียงเหิงอาจจะเป็นลูกเกิ่งยวนกับเจียงเจาจริง หรืออาจจะเป็นจือเหวินก็ได้ - เจียงเจามีปมในใจเรื่องเจียงฉิง ว่าเธอไม่น่าตัดสินใจแยกจากกัน คือเรื่องอะไร *ถ้าเจียงเหิงเป็นลูกเจียงฉิงจริง 7-9 ปีก่อน เจียงเจากับเกิ่งยวนรู้ว่าจือฉงจะชิงบัลลังก์จือหลาง เจียงฉิงก็จะตกอยู่ในอันตรายด้วย เจียงเจาอาจจะตัดสินใจแยกไปช่วยจือหลางกับเจียงฉิง ฉากหน้าประกาศว่าจือหลางป่วยตาย เจียงฉิงตรอมใจตายตาม (ก็ควรจะเป็นช่วง 7 ปีก่อน) แต่ที่จริงจือหลางกับเจียงฉิงอาจจะรอด และมีลูกคือเจียงเหิง ข้อค้านใหญ่ของทฤษฎีนี้คือ ถ้าเกิดเรื่องตั้งแต่ก่อนเจียงเหิงเกิด ก็ไม่ควรมีตัวตนของ 'จือเหวิน' หรือถ้าจะมีอีกแบบให้พีคเข้าไปใหญ่ คือเจียงเหิงไม่ได้อายุ 7 ปีพวกเจียงเจาจงใจบอกอายุให้น้อยกว่าความจริง เพื่อให้สวมบท 'บุตรของเกิ่งยวนกับเจียงเจา' ได้เนียนขึ้น จุดที่ติดใจสุดๆก็คือมีแต่คนบอกว่าเจียงเหิงเหมือนเจียงฉิง กับเคยมี 'จือเหวิน' นี่แหละ มันดูมีอะไรค่ะ