ปริศนา นักสืบ ความลับ
ฮิงาชิโนะ เคโงะ · แปลโดย สุรีรัตน์ งามสง่าพงษ์
Fiction · Mystery
8 เรื่องสั้นแนวสืบสวน ปริศนาตัวอักษร - ปริศนาแบบที่ไม่ใช่นิฮนจินก็ลำบากหน่อย (หรือนิฮนจินก็อาจจะลำบากอยู่ดีนะ 55) เรโกะ - ไม่ได้พีคมาก พอเดาได้ แม่มดฟื้นคืนชีพ - เจ๋ง ขนาดที่มีแวบนึงคิดว่า 'ทำได้จริงเหรอ' ก็ยังถูกพายุอารมณ์ที่ตัวละครโหมชักนำให้ลืมความจริงนี้ไปได้พักนึง ชอบความฉลาดและตลกร้ายของแผนแก้แค้น ลาก่อน Daddy - เชื่อว่าคนส่วนใหญ่ยกให้เรื่องนี้คือที่สุดของเล่ม ไม่เห็นต่างค่ะ เป็นตอนพิเศษของเรื่อง 'ความลับ' ที่คนเคยอ่านหรือไม่เคยอ่านความลับมาก่อนก็อ่านได้ คนที่เคยอ่านความลับมานานจนรายละเอียดเลือนรางแบบเราก็ได้ (อ่านความลับเมื่อ 17 ปีที่แล้วค่ะ 555) เป็นการปิดจบเรื่องที่ดีที่สุด สมเหตุสมผลที่สุด เศร้าและสุขที่สุดด้วยค่ะ นักสืบใหญ่ปลดระวาง - สืบสวนตลกร้าย ที่ทำให้เหล่าผู้เคยอยากเป็นนักสืบต้องหน้าสั่นกันบ้าง อ่านสืบสวนคลาสสิกก็เพราะสนใจไขปริศนา Whodunit Howdunit Whydunit พออ.เคโงะเขียนแบบชี้โพรงว่านักสืบที่ปูมาอย่างเท่ ทำไมต้องพูดแบบนี้ฟ่ะ ก็คือขำพรวดเลยค่ะ นักสืบที่สักแต่จะแถลงไขความจริงออกมาโดยไม่สนใจผู้ฟัง ก็กลายเป็นพวกออร่าฟาร์มมิ่งจากความทุกข์ของผู้อื่นได้นะ ผู้หญิงและเสือ - ไม่อยากบอกแต่เดาได้ตั้งแต่แรกเลย ทำไมกัน เราจิตใจพ่อบ้านเหรอ อยากเพียงหลับไหล ไม่ได้อยากตายซักหน่อย - ค่อนข้างเพลนๆค่ะ ไม่หวือหวา สัญญาปีที่ 20 - ก็เดาได้ไม่อยากเช่นกัน จบแบบเรียบๆแต่ถือว่าอบอุ่นใจดีค่ะ
